Frankrijk koos niet langer voor rechts. Gevolg? Sarko moet op zoek naar een nieuw tijdverdrijf, Carla Bruni kan opnieuw het podium op en … we verheugen ons over een taalkundige curiositeit. Want wie resideert nu in het Élysée? François Hollande. Frans van Holland, dus. Wie zegt er dat er geen Europese eenheid bestaat? 
 
Cécile de France
“Aha, maar dan zitten we op een veelbelovend spoor”, hoor ik u denken. Inderdaad. Want het blijft niet bij dat ene namencuriosum rond de Franse president. Wat dacht u bijvoorbeeld van Cécile de France, een adembenemend mooie actrice? Waar deze ravissante Cecilia van Frankrijk vandaan komt? Haar naam zegt het zelf, toch? Niet dus! Want ze is geboren en getogen in het Belgische … Namen. (Hoeveel geluk kun je hebben dat ook de plaatsnamen meespelen in het woordspelletje over voor- en familienamen?)
 
Met de Franse slag?
Wat typeert een Franse president? En … waarin verschilt hij van de presidenten uit andere landen? Misschien wel door zijn égards. Monsieur le Président is en blijft een échte heer – altijd en overal. Terwijl je president Obama misschien wel eens ziet opduiken in een hemdje met korte mouwen. Niet zo in Frankrijk. Logisch, want haute couture is dan ook een Franse uitvinding.
 
Grands travaux
Iedere president van de Vijfde Republiek drukt zijn stempel op de hoofdstad met grote werken. Parijs kreeg van Pompidou een kunstenmuseum waarvan nu nog altijd niemand weet hoeveel het echt gekost heeft. Ook Chirac bedacht de Parijzenaars met een museum: Quai Branly. Voor Mitterand mocht het iets meer zijn: de piramide aan het Louvre, de Grande Arche de la Défense, een immense bibliotheek, … Sarkozy ging het buiten de stadsgrenzen zoeken. Onder zijn leiding begon le Grand Paris, de ‘verstedelijking’ langs de Seine tot aan het Kanaal in Le Havre. Benieuwd wat Hollande als zevende president van de Vijfde Republiek gaat bedenken als pièce de résistance.
 
Élysée
En dan is er uiteraard ook nog de ambtswoning: het Élysée. Een naam die klinkt als een klok. En ook wat statiger dan Downing Street 10 in Engeland, 1600 Pennsylvania Avenue voor het Witte Huis in de VS en … de Wetstraat 16 in België. En uiteraard op en top uniek. Want alleen de president van Frankrijk kan er wonen – niemand anders! En hoe: het gebouw ademt de roemruchte geschiedenis van de enorme République. Waar liberté, égalité en fraternité hoog in het blauw-wit-rode vaandel staan, trots getorst door de heldhaftige Jeanne d’Arc en co.
 
Mannen met ‘grote’ plannen
Hoe ziet een moderne stad eruit? Wat heeft een bewoner van een wereldvermaarde metropool nodig? Hoe etaleer je de illustere rijkdommen uit een eeuwenoude geschiedenis? Iedere president heeft er zijn eigen idee over. En al die ideeën genereren op hun beurt tonnen kritiek. Het verhaal van de Grands Travaux in Parijs laat zich lezen als een thriller. Mét intriges, elkaar vliegen afvangen, gecontesteerde beslissingen én … heel veel iconen die zich intussen in het internationale collectieve geheugen hebben genesteld.

Een Engelse toerist in Frankrijk... 

Brief van een autobestuurder geflitst tegen 250 km/u op een baan waar de max. toegelaten snelheid 70 km/u was.

(vertaling van een brief van een automobilist uit Frankrijk)

Geachte Heer Procureur,

Als gevolg op het intrekken van mijn rijbewijs en de daarbij horende (zware) boete, stuur ik U deze brief. Ik betwist immers de inbreuk wegens overdreven snelheid.

Het cirkelvormige paneel met het nummer «70» in het zwart, met een rode rand, op witte achtergrond heb ik inderdaad gezien. Verder was er geen enkele vermelding van eenheid.

U zult weten dat, sinds de wet van 4 juli 1837, het gebruik van het metrisch stelsel in ons land verplicht is en dat het decreet nr 65-501 van 3 mei 1961, gewijzigd in 1985 (aanpassing aan de Europese richtlijnen) bepaalt dat, als enige wettelijke basis-eenheden, enkel de eenheden uit het internationaal stelsel (I.S.) van toepassing zijn.

U kunt dit allemaal nazien op het web-site van de regering. Nu is het zo, dat in het systeem I.S., de meet-eenheid de «meter» is en de tijdseenheid de «seconde». Het is bijgevolg onbetwistbaar dat de wettelijke snelheidseenheid de meter per seconde (m/s) is.

Ik kan mij geen ogenblik inbeelden dat de Minister van Binnenlandse Zaken de wetten van de Republiek niet in acht zou nemen. Dus, bij gebrek aan een aanduiding van eenheid op het verkeersbord, moet die «70» beschouwd worden als het aantal wettelijke basis-eenheden, hetzij in deze geval, 70 m/s. Deze 70 m/s komen overeen met 252 km/u. Het parket beweert dat ik geflitst werd aan een snelheid van 250 km/u, en dat betwist ik helemaal niet. In feite was ik 2 km/u onder de toegelaten limiet.

Ik dank U bij voorbaat om uw aandacht te hebben geschonken aan deze brief. Gelieve mij dan ook mijn rijbewijs terug te bezorgen en de boete op te heffen.

Met vriendelijke groeten,

Eenheden converteren ?

Flits.pdf (303.53 kb)